Tussen Hemel en Hel (Humo)

woensdag 28 juni

Zijn pleidooi voor een warme samenleving ten spijt staat de airco in het kantoor vanWouter Beke op tien, en voelt het er, bij 32 graden buitentemperatuur, zowaar iets te frisjes aan. Zou het dan toch kloppen wat vuilspuiers weleens beweren, dat de CD&V-voorzitter een ijskonijn is, en dodelijk saai bovendien? Welnee: achter de koele façade huist een warmhartige persoonlijkheid; achter de brillenglazen woont een mens van vlees en bloed.

Wouter Beke «In mijn tuin, die ik de afgelopen twintig jaar min of meer eigenhandig heb aangelegd, staan twee rozenperkjes. Afgelopen dinsdagochtend rond zes uur stond mijn jongste dochter Nette, 5 is ze nu, aan mijn bed: ‘Papa, de eerste roosjes zijn er. Gaan we ze plukken?’ Voor mij hoeft de hemel op aarde niet meer te zijn dan dat: een heel gewoon, maar tegelijk ook heel speciaal en intens moment. Die roosjes hebben we vervolgens in een vaasje gedaan, dat we aan de ontbijttafel op het bordje van de mama hebben gezet. Dingen die een mens gelukkig maken.»

HUMO Aandoenlijk! Is er ook ooit een periode in uw leven geweest waarin u ongelukkig was?

Beke «Ongelukkig is een groot woord, maar ’t was toch wel een behoorlijke klap toen ik in september 2002 geheel onverwachts naar de spoedafdeling moest in Gasthuisberg, met acute maag- en darmbloedingen. Ik was net getrouwd, bezig aan de voorbereiding van mijn doctoraat, en pas politiek actief. En ineens leken al mijn dromen in rook op te gaan. Dan kom je jezelf wel even tegen, hoor. Bon, ’t is gelukkig allemaal goed gekomen. En ik heb er ook iets van geleerd: ik voel mijn lichaam nu beter aan, besef het sneller wanneer ik over de schreef dreig te gaan. Volgens veel mensen ben ik ook rustiger geworden, jaag ik me niet meer te snel op. Dat is niet alleen een voordeel in mijn job, het komt ook van pas wanneer de zaken écht fout gaan.

»Op 22 maart vorig jaar werd recht onder dit gebouw de aanslag op metrostation Maalbeek gepleegd. Ik ben onmiddellijk naar hier gekomen, en toen ik arriveerde was het gebouw al volledig ontruimd: men vreesde dat één van de aanslagplegers hier nog rondliep, en dat de aanslagen een impact hadden gehad op de structuur van het gebouw. Ik ben dan onder politiebegeleiding het gebouw mogen binnengaan, om alle persoonlijke bezittingen die de mensen hadden achtergelaten in een grote zak te steken: gsm’s, huis- en autosleutels, identiteitskaarten, treintickets, jassen. Alle verdiepingen ben ik afgegaan, en daarna ben ik op de benedenverdieping gepasseerd, in wat nu onze cafetaria is: daar werden de eerste zorgen toegediend aan de slachtoffers, ook door onze medewerkers. Een afschuwelijk beeld: bloed, verbrande kledingstukken, totaal ontredderde mensen. De geur ook die daar hing: onbeschrijflijk. Die dag zal me helaas altijd bijblijven.»

HUMO Laten we het over een vrolijker boeg gooien. Wat is voor u het hoogste lichamelijke genot?

Beke «De ontspanning na een inspanning. Een fris pintje na een toertje met de fiets.»

HUMO Op welke plaats komt seks?

Beke «Dat facet heeft zeker ook een plaats. Het maakt deel uit van een relatie, hè? Na een glas wijn, bijvoorbeeld (lacht).»

HUMO Drinkt u graag, ja?

Beke «Welja, samen met mijn vrouw durf ik ’s avonds al eens een glas te drinken, om samen de dag te overlopen. En na het joggen of zwemmen drink ik weleens een trappist. Eén keer per jaar hou ik wel mijn alcoholvrije maand – dit jaar was dat in februari, in het kader van Tournée Minérale. Niet omdat ik moet afkicken, maar omdat ik het gevoel heb dat het disciplineert, en omdat het goed is voor de gezondheid en een louterend effect heeft.»

HUMO Hebt u ook aan Dagen Zonder Vlees meegedaan?

Beke «Geprobeerd, ja (lacht). Maar daar eet ik toch te graag vlees voor, denk ik.»

HUMO Uw culinaire top ziet er vlezig uit?

Beke «Als ik aan mijn culinaire top denk, dan gaan mijn gedachten al snel terug naar mijn kindertijd. Mijn grootvader – de vader van mijn moeder, uit Lommel – kweekte konijnen. Mijn grootmoeder slachtte ze, en maakte ze vervolgens klaar op een manier die ik niemand haar ooit heb weten nadoen. Maar ze at er zelf niet van: ze lustte geen konijn.

»Met mijn grootmoeder – vorig jaar is ze helaas gestorven – had ik een heel intense band. Ze heeft nooit de kans gehad om te gaan studeren, maar ze was zeer verstandig, en ze heeft me veel levenslessen geleerd. Mijn twee grote levensmotto’s komen van haar: ‘Het is niet zo belangrijk wát je doet, zolang je het maar goed doet’, en ‘Neem het leven ernstig, maar jezelf niet’. Daarom heb ik ook altijd kunnen lachen met die cartoons in Humo van Jeroom en Jonas Geirnaert (‘De avonturen van een christendemocratische superheld’, red.), en met de vergelijking met Marcske uit ‘F.C. De Kampioenen’ die weleens gemaakt wordt. En ook die karikatuur in ‘Tegen de sterren op’ vind ik nog wel lollig.»

HUMO Zomaar een vraagje op goed geluk: hebt u ooit gerookt?

Beke « Ja: pijp.»

HUMO Ik zou meer vragen op goed geluk moeten stellen.

Beke «Ik ben ermee begonnen tijdens mijn doctoraatsperiode, in Leuven. In de laatste fase ben je heel veel alleen, en zit je twaalf uur per dag achter je computer. Af en toe laste ik een pauze van tien minuten in, om wat uit te blazen en mijn geest helder te maken. De pijp hielp me toen wel. Nu nog altijd heb ik thuis een paar exemplaren liggen: zo heel af en toe, op vakantie bijvoorbeeld, haal ik er eentje boven.

»Een paar keer per jaar trekken we met het gezin naar de Belgische kust, om een weekendje uit te waaien. Wat ik dan het allerliefste doe, is een boek lezen op een rustig stukje strand, met een pijp erbij. En dan, na een tijdje gelezen te hebben, stap ik de zee in, en mijmer ik al wandelend over wat ik net gelezen heb.»

HUMO Welk boek mag dat zijn?

Beke «Ik lees vooral non-fictie, met name sociale wetenschappen, filosofie en geschiedenis. Op dit moment ben ik bezig in ‘De wereld van gisteren’ van Stefan Zweig, een boek over de Europese identiteit tegen de achtergrond van de jaren 30: de opkomst van het nazisme, fascisme en communisme. Het verscheen in de jaren 40, maar ’t is nog altijd hyperactueel.»

HUMO Leest u ook poëzie?

Beke «Niet meteen, nee.»

HUMO Ik vraag het omdat ik daarnet in het wachtkamertje door een nummer van Ampersand bladerde, het ledenblad van CD&V. Op de achterkant trof ik tot mijn verrassing een gedicht aan van CD&V-pilaar Marc Van Peel, getiteld ‘Wouter Beke’.

Beke (glimlacht)

HUMO Een fragmentje: ‘Onverstoord regeert hij nu al vele jaren / Het lijkt zijn gemoed niet zoveel te bezwaren’.

Beke «Schitterend, hè? (lacht)»

HUMO Zonder meer. En het rijmt ook prachtig.

Beke «Marc is niet alleen een bekwaam politicus, hij is ook een groot entertainer. Dé causeur bij uitstek binnen CD&V.»

HUMO Bent u een kunstliefhebber?

Beke (knikt) «Kunst is één van de zaken die ons onderscheiden van de dieren. Wij mensen maken iets dat strikt gezien geen nut heeft.

»In het vergaderzaaltje hiernaast staat een kunstwerk, ik zal het u straks laten zien. Het is een beeldhouwwerk van Willy Peeters dat ik gebruikt heb op de cover van het essay dat ik eind vorig jaar heb uitgebracht (‘Het nieuwe wij. Pleidooi voor een betrokken samenleving’, red.). Ik vond het een erg toepasselijk beeld, omdat het mensen in verbondenheid met elkaar voorstelt. En dat bedoel ik in de meest intieme zin van het woord, want het zijn copulerende koppels.»

HUMO Come again?

Beke (lacht) «Ik had het aanvankelijk niet gezien, tot ik de kunstenaar in zijn atelier ben gaan opzoeken. Hij zei: ‘Kijk er nog eens heel goed naar.’ En ja, toen zag ik het dus ook. Maar wat kon ik doen? ’t Stond ondertussen al op de cover.»

HUMO Ik geloof dat het zo zoetjesaan tijd is voor de klap op de vuurpijl.

Beke «Wie mijn favoriete onenightstand is, zeker? (lacht) Twintig, vijfentwintig jaar geleden zou ik gezegd hebben: Juliette Binoche. Als jongeman zag ik haar in die intrigerende trilogie van Kieslowski (‘Bleu’, ‘Blanc’ en ‘Rouge’, red.), en dat maakte indruk. De muziek uit die films staat trouwens op mijn iPhone: zelfs na zoveel jaren kan ik nog altijd geestelijk opgetild worden door enkele hemelse passages. Maar Juliette Binoche… Ja, die deed me wel wat.»

HUMO Is er tegenwoordig nog iemand die u iets doet? Buiten uw vrouw dan.

Beke «In het binnenland of in het buitenland?»

HUMO Het binnenland.

Beke «Veerle Baetens. Ik heb haar zien schitteren in de film ‘The Broken Circle Breakdown’: daar heeft ze een enorme indruk op me gemaakt. Bovendien is ze iemand met wie ik ook van mijn kinderen zou mogen thuiskomen (lacht). Ze zouden nogal grote ogen trekken als ik zou zeggen dat ik Mega Mindy heb meegebracht.»

HUMO Mega Mindy wordt gespeeld door Free Souffriau.

Beke «Ah ja, da’s juist.»

HUMO Maar zij mag ook wel op uw lijstje met favoriete onenightstands staan?

Beke «Euh… ja, waarom niet. Ze kan ook heel mooi zingen.»

Volg Wouter

Facebook   Twitter LinkedIn Logo Youtube

Twitter