Nationale nieuwjaarsreceptie CD&V

zaterdag 9 januari

Zoals velen onder jullie heb ik een vest gezocht, om een stuk uit te knippen. Ik heb lang moeten zoeken, want mijn vrouw had al mijn oude pakken naar de 2dehandswinkel gedragen. Er was bij ons opgeroepen om kleren in te zamelen voor het noodasielcentrum. Vorige zondag had ik receptie met de inwoners van Leopoldsburg. Opeens zag ik daar zo’n Syrische vluchteling met mijn jas rondlopen.  Ik was verbaasd en dacht ‘hoe kan dat nu?’ Maar hij had die natuurlijk gekocht in die 2dehandswinkel.  Wel, dat was mijn #ikbenWIJ.

Beste vrienden, welkom in Antwerpen. Ik hoop dat u genoten heeft van de vredevolle kerstdagen en de vrolijke eindejaarsdagen. Dat u deze met uw familie of vrienden heeft kunnen doorbrengen. Vanavond openen we samen het nieuwe jaar. Vanavond zorgen jullie voor de warmte. Jullie, onze leden. Onze lokale mandatarissen.   En in het bijzonder onze christendemocratische vrienden uit Antwerpen. Onze parlementsleden. Onze burgemeesters.  Onze ministers en onze Europees commissaris!

Vandaag zijn we hier samen om te klinken op het jaar 2016!

2015 was geen vrolijk jaar. In 2015 hebben we meermaals een stomp in de maag gekregen. De aanslag op Charlie Hebdo. De vreselijke beelden na de terreuraanslagen in Parijs. De terreurdreiging in Verviers en Brussel. De gruwelbeelden van IS.  De uitzichtloosheid van de mensen in Calais. De kleine Aylan, verdronken op een Turks strand. Al dat onheil is akelig dichtbij gekomen.

Er zijn er die zeggen dat je geen politiek mag bedrijven door je aangesproken te voelen door een foto zoals die van de kleine Aylan.  Beste mensen, is dat niet net de essentie van de christendemocratie?  Is dat niet de reden waarom onze partij, 70 jaar geleden, vlak na de Tweede Wereldoorlog is opgericht?  Het kerstprogramma, 70 jaar geleden geschreven, stelde het heel duidelijk: ‘Omdat mensen belangrijk zijn’.

Mensen hebben waarde. Geen A en B statuten dus voor mensen.  Gisteren niet, vandaag niet en morgen niet.  Een mens is een mens!


“Denk niet ik ga mijn eigen gang

Denk niet, ik ga het veranderen

Want alleen ben je te klein en te bang

Je kunt niet zonder de anderen”.

 

Vandaag is kleinkunstenaar Zjef Van Uytsel begraven.  Van hem komen deze zinnen.  Een betere omschrijving van het CD&V-verhaal, ons WIJ-verhaal kan ik niet verzinnen. 

Want waar een wij is, is een weg. Waar een wij is worden mensen niet tegen elkaar opgezet maar aangemoedigd om iets voor elkaar te kunnen betekenen. Waar een wij is, voelen mensen zich niet aan hun lot overgelaten maar weten ze dat ze er niet alleen voor staan.  Waar een wij is, is het voor wat hoort wat is. Waar een wij is, is er geen wij tegen zij maar is er een samenleving van kansen én verantwoordelijkheden.

 

Deze wij is ons politiek antwoord op partijen die alleen kiezen voor een ‘ik’.

Ikke en de rest kan stikken. Of voor een verhaal van alleen ‘zij’ waarbij de schuld en de fout altijd bij een ander wordt gelegd.

Ik besef dat kiezen voor deze wij moed zal vergen.

Er zijn mensen, bewegingen, partijen die leven van die angst: de angst om uw portemonnee, uw job, uw veiligheid. Laat ons de partij zijn die de angst erkent, maar vooral er een antwoord op geeft. Een antwoord van geloof in elkaar, van vertrouwen in elkaar. Onze Wij kan maar bloeien, als het IK niet bang hoeft te zijn. 

Want het is daar waar de extremen elkaar opjagen, dat het midden oplossingen biedt. Links en rechts in de politiek roepen de problemen op. Maar waar zijn de oplossingen die verder gaan dan de waan van de dag?  Mensen hunkeren naar een perspectief.  Wij zullen de mensen weer perspectief geven. Wij zeggen neen tegen de splijtzwam van het wantrouwen. Neen tegen populistische ideeën die de korte termijn niet overleven of alleen maar een illusie van zekerheid oproepen. We kijken vooruit en we weten waar we naartoe willen. En dat is niet de weg van de angst. Niet de weg van de verdeeldheid. Het is de middenweg, het is de weg van de mensen, van onze wij. 

 Joachim Gauck had het als Duits president over drie kernbegrippen:

Mut, Mitte und Menschlichkeit.

Mut und Mitte, het moedige midden.  Dat is onze weg.

Ik zeg moedig omdat we de problemen durven benoemen. Maar vooral moedig omdat we die problemen binnen de verschillende regeringen ook zullen aanpakken.

In een diverse samenleving vraag ik de moed en verantwoordelijkheid om de waarden die we samen delen, mee uit te dragen. Het zijn deze Europese waarden die ons vrijheid geven.  De vrijheid om onszelf te kunnen zijn.  De vrijheid om ons te verenigen.  De vrijheid om te geloven of niet te geloven.

Deze waarden moet de overheid niet opleggen. Ze moeten vanuit de mensen zelf komen. Dat geldt ook voor de islam. Pas wanneer de islam zelf aantoont dat hij onze waarden ondersteunt, pas dan kan hij een duurzame plaats krijgen in onze samenleving. 

Als ik met mensen over de vluchtelingen praat, stel ik vast dat ze vooral bang zijn van een islamitisch Europa.  De enige realistische manier om op die angst een antwoord te geven is een pleidooi te houden voor een islam op Europese leest geschoeid.  Een islam die de Europese waarden deelt èn uitdraagt. Een islam die aantoont dat ze niet staat voor geweld maar voor solidariteit, verbondenheid en respect voor mensenrechten.  En dat wil ik hier vanvavond dan ook doen.  Ik roep mensen uit de moslimgemeenschap op om hier zelf het voortouw in te nemen.

We moeten éénzelfde taal spreken.  Letterlijk en figuurlijk.  Figuurlijk door de taal van de gemeenschappelijke waarden en normen te spreken. Gelijkheid van man en vrouw. Vrijheid van meningsuiting. Respect voor mensen met een andere geaardheid, respect voor eigen levenskeuzes. Bianca, jouw initiatief om in Brussel te alle levensbeschouwingen hierrond samen te brengen, draagt daar zeker toe bij.

 Figuurlijk dezelfde taal spreken zei ik, maar ook letterlijk. Door het Nederlands te leren en zich hier te integreren.

Actief pluralisme vereist moed en wederkerigheid. Want ofwel wil je deel uitmaken van onze samenleving en heeft dat consequenties. Ofwel, en daar ben ik heel duidelijk in, heb je hier geen plaats.

 

Dames en heren,

Streven naar economische groei èn sociale vooruitgang was onze belofte aan de kiezer.  Dat is dubbel zo ambitieus als wanneer je alleen wil inzetten op die economische groei en daarbij zwakkere mensen aan hun lot overlaat. Hetzelfde geldt voor zij die alleen gaan voor sociale vooruitgang en niet beseffen dat een taart eerst gebakken moet worden voordat hij verdeeld kan worden.

 

Om deze ambitie te realiseren moeten er meer mensen aan het werk.  Zodat we de stijgende sociale uitgaven kunnen blijven betalen. Volgens de Nationale Bank zullen er de komende drie jaar 114.000 jobs bijkomen dankzij de taxshift. 

Arbeid wordt goedkoper en de mensen houden netto meer over. Dit is goed voor onze export en voor onze groei! En zo weet Pieter ook in 2016 wat hem te doen staat. Dat is het WIJ-denken! 

Maar niet alleen meer mensen langer aan het werk.  Kris, je hebt terecht gezegd dat mensen die ziek zijn of moeten afhaken omdat ze het werk niet meer aankunnen, niet mogen gestigmatiseerd worden als profiteurs.  Deze mensen moeten niet gesanctioneerd worden.  Wie een burnout krijgt, of het werk fysiek niet meer aankan, verdient een uitgestoken hand om van het leven opnieuw iets te maken. Dat is het WIJ-denken!

En meer mensen aan het werk betekent de juiste mensen met de juiste talenten aan het juiste werk.  Hilde, je hebt in Vlaanderen 200 000 schitterende leerkrachten die soms in moeilijke omstandigheden aantonen hoe veerkrachtig ze zijn om uit elke leerling het beste te halen. Hiermee versterken ze niet alleen de leerlingen maar ook de samenleving! Dat is het WIJ-denken!

En wie tegenslag heeft, moet kunnen terugvallen op een sociale bescherming. Als er iemand zijn levenswerk van gemaakt heeft om te zorgen dat in een samenleving zich niemand afgeschreven hoeft te voelen, ook al is hij ziek, heeft hij een handicap of is aan zijn oude dag toegekomen is, Jo dan bij jij het wel.

Mensen mogen nooit het gevoel krijgen een kost of een last te zijn.  Iedereen heeft hier zijn plaats. Dat is het WIJ-denken!

Onze wij, beste vrienden, is ook een wij die zorgt dat het spel rechtvaardig gespeeld wordt. In een WIJ-samenleving daar staat veiligheidheid centraal.  Waar mensen afspraken maken, en waar een justitie ingrijpt wanneer ze worden overtreden. Waar de rechten van het slachtoffer niet moeten onderdoen voor deze van de dader. Een samenleving die rechtvaardig is.  Die sociaal is voor wie niet meekan, maar ook streng is voor wie niet mee wil. Dat is de drijfveer van Koen: zorgen dat wie zich aan de regels houdt niet de idioot of naïeveling van dienst is.  Ook dat is het WIJ-denken!

 

Beste vrienden en vriendinnen,

De sterkte van onze partij is altijd onze lokale basis geweest.  CD&V is geworteld in alle Vlaamse steden en gemeenten.  En ik ben fier dat ik samen met 135 andere mandatarissen burgemeester mag zijn van CD&V.

In elke stad en gemeente krijgen jullie nu te maken met de vluchtelingencrisis. jullie zorgen dat de tijdelijke opvang van de oorlogsvluchtelingen op een menselijke manier gebeurt. Jullie mobiliseren de vele vrijwilligers die zich willen inzetten voor deze oorlogsvluchtelingen.

Maar jullie vergeten ook de eigen burgers niet. Jullie tonen respect voor de vragen en bekommernissen.  Jullie zijn streng voor wie misbruik maakt van de gastvrijheid. Jullie maken duidelijk dat er geen plaats is voor gelukzoekers die het oorlogsgeweld op anderen aanwenden om naar hier te komen.

We moeten in de vluchtelingencrisis naar oplossingen te zoeken die humaan en rechtvaardig zijn. Maar we moeten ook durven zeggen dat de Europese buitengrenzen veel strenger bewaakt moeten worden.

In 1950 zei Robert Schuman in zijn beroemde verklaring: ‘het verenigd Europa zal moeten worden opgebouwd met concrete verwezenlijkingen. Met een feitelijke solidariteit als uitgangspunt’.

Welnu, we hébben een verenigd Europa opgebouwd. Een Europa dat staat voor vrijheid, openheid, samenwerking. Maar hier stopt het niet. Europa moet méér zijn dan een symbool. Europa moet niet alleen een unie zijn, maar ook een echte gemeenschap worden. Niet een huis met vele kamers, maar een thuis dat mensen beschermt en gezamenlijke nestwarmte uitstraalt.

Wij zijn niet het grootste land van Europa. Maar we waren erbij van bij het begin. Wij hebben mee de fundamenten gelegd. We hebben Marianne, onze sterke vrouw in de Commissie, die naast een economisch Europa ook een sociaal Europa wil.

En daarom doe ik nu een oproep aan Europa. Europa, durf moed te tonen om ook de huidige crisissen de baas te blijven. Wees sterk, wees moedig, neem uw verantwoordelijkheid. Doe het daar waar afzonderlijke lidstaten tekortschieten. Maak het waar.

Marianne en Europa, we rekenen op jullie om het WIJ-denken in daden om te zetten.

 

Dames en heren,

We hebben in het verleden bewezen geen nationalisten nodig te hebben om communautaire akkoorden te sluiten. We bewijzen al een jaar dat we geen socialisten nodig hebben om sociale akkoorden te honoreren. En nu heeft Joke bewezen dat we geen ecologisten nodig hebben om klimaatakkoorden te maken!  Joke, proficiat

In Parijs verklaarden alle landen zich akkoord met een wereldwijde klimaatregeling.

Maar het mag niet bij een verklaring blijven.

Vrienden christendemocraten, één van onze fundamentele waarden is het rentmeesterschap.  We willen onze samenleving en dus ook onze plek op aarde minstens zo waarde(n)vol overdragen aan een volgende generatie als we die gekregen hebben van de vorige generatie.  Als we het menen met deze waarden dan moeten we concrete maatregelen nemen om onze eigen bijdragen te doen om de opwarming van de aarde tegen te gaan.

Als we niet willen dat onze kinderen ons hierop later zullen aanspreken, dan moeten we nu maatregelen nemen. Ik daag iedereen in de partij uit om daar samen mee aan te werken.

Eind vorig jaar hebben wij onze signeerlijn voorgesteld: waar een wij is, is een weg.  Die baseline wordt de basis voor onze politieke actie de komende drie jaar. 

2016 wordt het jaar waarin we deze signeerlijn zullen vertalen in heldere standpunten en voorstellen.  Op het einde van dit jaar zullen we immers opnieuw een driedaags congres organiseren.

En dit congres zal ons een antwoord geven op één vraag: hoe zien we die Wij?  Hoe zien we die betrokken samenleving?

De mensen weten dat diversiteit een nieuwe realiteit is en dat het blanke Vlaanderen van weleer niet meer terugkomt. Maar ze willen die diversiteit alleen aanvaarden als er klare regels zijn. De mensen willen een proper land, zuivere lucht en natuur om van te genieten. En ze willen daar zelf aan meewerken. Onze mensen willen geen overheid die zich met alles moeit, maar die wel de correcte naleving van regels bewaakt. Een overheid die optreedt waar het moet, maar ook terugtreedt waar het kan.  Mensen willen dat de dwaze stakingen stoppen en dat er sociale vrede komt.  Dat er wordt gepraat in plaats van gestaakt!  Maar ze willen ook dat werknemers niet enkel als kosten worden gezien maar als menselijk kapitaal dat nodig is om te komen tot een goede dienstverlening.

Mensen zijn écht bereid om belastingen te betalen, maar enkel en alleen wanneer iedereen zijn bijdrage levert. En op die nagel zullen wij blijven kloppen. Ze kijken niet uit naar een samenleving waar de snelste, de sterkste, de meest gemene met alles gaat lopen, maar willen een samenleving waarin het spel eerlijk gespeeld wordt.

En wilt u dat ook niet? Willen wij dit allemaal niet?

 

En dan krijg je dus een betrokken samenleving. Dat is dus onze Wij.

Een betrokken samenleving is meer dan een optelsom van individuen. Want dat is ons te schraal.  Alles begint bij het ik, maar mensen kunnen niet zonder anderen.

De paradox is dat we het Wij moeten versterken opdat ieder van ons zichzelf kan zijn en gelukkiger kan zijn, dag in, dag uit. 

Met deze Wij willen we een perspectief geven.  Een weg tonen.

De eerste afspraak van dat plan, ligt lokaal en bovenlokaal. We hebben de vernieuwing van onze bovenlokale structuren pas afgerond. 

Ik zou daarom graag hebben dat alle aanwezige provinciale en regionale voorzitters hier mee op het podium komen, samen met de voorzitters van onze drie geledingen, onze ministers en fractieleiders.

Beste vrienden: graag uw applaus voor al uw voortrekkers, samen met onze parlementsleden en burgemeesters, de sterkste WIJ-ploeg van het land.

Over enkele dagen wordt de nieuwe Algemene Vergadering geïnstalleerd. De komende weken zijn er verkiezingen in alle afdelingen. Deze vernieuwing is van groot belang.  Het zijn deze besturen die de verkiezingen van 2018 en 2019 zullen voorbereiden en ondersteunen.  Sterke afdelingsvoorzitters, sterke lokale trekkers en een sterk team van militanten zijn daarvoor cruciaal.

En dan beginnen we met de eindsprint richting het congres, in het najaar. Daar leggen we de focus op inhoud. Houd alvast het laatste weekend van november vrij. We maken er opnieuw een combinatie van discussie en beleving van. We trekken opnieuw naar Lommel. Niet omdat het mijn eigen provincie is. Wel omdat het de enige plaats is in Vlaanderen met voldoende ruimte om ons te ontvangen! 

2016 wordt dus een heel belangrijk jaar voor de partij. En ik wil daar meer dan ooit mijn schouders onderzetten.  Daarom zal ik ook dinsdag aan de algemene vergadering voorstellen de nationale voorzittersverkiezingen die normaal einde 2016 zouden doorgaan, net zoals de andere bovenlokale voorzittersverkiezingen te vervroegen.  Zodat we vanaf maart, als alle interne verkiezingen achter de rug zijn, de blik naar voren kunnen richten.  En voor wie eraan twijfelt: ik wil hiervoor graag opnieuw kandidaat zijn.  Kandidaat om uw partij, onze partij, samen met U de komende drie jaar verder te leiden!

Volg Wouter

Facebook   Twitter LinkedIn Logo Youtube

Twitter